Czwartek, 21 stycznia 2021

List z okazji jubileuszu przywrócenia Ordynariatu Polowego WP

Jego Ekscelencja 
bp gen. bryg. dr Józef Guzdek
Biskup Polowy Wojska Polskiego
oraz
Kapelani Ordynariatu Polowego,
Kapelani Wojska Polskiego
 
 
Eminencjo Księże Kardynale!
Ekscelencjo Księże Generale Biskupie Polowy Wojska Polskiego!
Czcigodni Księża Kapelani!
 
Składam wyrazy głębokiego szacunku wszystkim kapelanom wojskowym z okazji jubileuszu przywrócenia Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego. 
 
Trzy dekady temu, 21 stycznia 1991 roku papież Jan Paweł II restytuował Ordynariat Polowy, który od tej pory kontynuuje misję ewangelizacyjną Biskupstwa Polowego. Kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski przy ul. Długiej w Warszawie na nowo stał się Katedrą Polową Wojska Polskiego. Po długiej nieobecności rzymskokatolickie duszpasterstwo wojskowe powróciło do struktur Wojska Polskiego z bogatą, wielowiekową tradycją posługi. 
 
W minionych wiekach przez ponad 330 lat duchowni-żołnierze zarówno towarzyszyli polskim oddziałom, jak i brali czynny udział w walkach o niepodległość – i płacili za to wysoką cenę. Wielu z nich poległo na polach bitew lub zostało zamordowanych, wielu straciło życie przed plutonem egzekucyjnym, wielu skazano na katorgę i zesłano na Sybir. W jednym z wywiadów śp. bp gen. broni Tadeusz Płoski powiedział, że taka jest specyfika pracy duszpasterzy w wojsku – polega na dzieleniu losu żołnierzy i byciu wiarygodnymi świadkami. Takimi świadkami byli też ci nieznani dziś z imienia i nazwiska kapłani, którzy próbowali krzewić wiarę w polskiej armii w czasach komunizmu, kiedy również wiązało się to z narażeniem na szykany, represje, a nawet więzienie.
 
Obecnie, w czasach profesjonalnej armii, kapelani wojskowi służą żołnierzom przede wszystkim wsparciem duchowym. Poszukują nowych form kapłańskiej posługi, pozwalających być blisko tego, czym żyje współcześnie nasza armia. Na co dzień włączają się w powszednią służbę żołnierzy, poznają ich problemy, rodziny, środowiska, służą radą i pomocą. Z oddaniem towarzyszą również żołnierzom w niebezpiecznych misjach poza krajem. Wiąże się to często z pełnieniem posługi w rejonach objętych konfliktami, w warunkach realnego zagrożenia. Ta służba duszpasterska jest szczególnie cenna i niezwykle potrzebna. W polskich kontyngentach wojskowych kapelani cieszą się wielkim szacunkiem, stając się często powiernikami i prawdziwymi przyjaciółmi żołnierzy.
 
Ordynariat Polowy Wojska Polskiego współpracuje także z wojskowymi duszpasterstwami innych wyznań. Wzmacnianie ducha ekumenizmu w Siłach Zbrojnych RP zasługuje na najwyższe uznanie i jest godne naśladowania we wszystkich środowiskach, w których współdziałają ze sobą ludzie o różnych przekonaniach religijnych.
 
Pragnę na koniec ponownie wspomnieć naszego wielkiego rodaka, papieża Jana Pawła II, który w czerwcu 1991 roku odwiedził Katedrę Polową. Ojciec Święty powiedział wtedy ważne słowa: Niech Bóg pozwoli tej Katedrze, ażeby mogła w stosunku do duszpasterstwa wojskowego pełnić tę funkcję, jaką spełnia każda katedra biskupa (…), być wspólnotą, która jest jednocześnie wspólnotą żołnierzy, wspólnotą wojskową i równocześnie wspólnotą chrześcijańską, katolicką, skupioną wokół biskupa, skupioną wokół Piotra. W 30. rocznicę przywrócenia Ordynariatu Polowego naszej Ojczyźnie i jej Siłom Zbrojnym te słowa najlepiej oddają rolę Katedry Polowej Wojska Polskiego, kościołów garnizonowych, Biskupa Polowego Wojska Polskiego oraz kapelanów wojskowych. 
 
Eminencjo, Ekscelencjo, Drodzy Kapelani Wojskowi!
 
W ubiegłym roku Ordynariat Polowy Wojska Polskiego uroczyście obchodził 100-lecie powołania Biskupstwa Polowego. W 2018 roku świętowaliśmy 100-lecie odzyskania niepodległości, a w 2020 roku – 100. rocznicę Bitwy Warszawskiej. Te trzy tak blisko połączone jubileusze dają piękne świadectwo wspólnoty Ojczyzny i Kościoła w Polsce, wspólnoty wiary i patriotyzmu. Polski ksiądz kapelan wojskowy zawsze trwał przy polskich żołnierzach.
 
Raz jeszcze serdecznie gratulując 30-lecia przywrócenia Biskupstwa Polowego, życzę Ordynariatowi kolejnych lat owocnej posługi w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej. Życzę szacunku i wdzięczności żołnierzy, siły duchowej, a także – jako że sami nosicie mundury – żołnierskiego szczęścia. Polskiemu wojsku życzę natomiast, aby ordynariusze polowi jak najczęściej towarzyszyli radosnym i podniosłym chwilom przeżywanym w armii, a jak najrzadziej tym trudnym i smutnym. Niech wszystkim Opatrzność sprzyja i dodaje hartu ducha oraz siły – księżom do posługi kapłańskiej, żołnierzom do zaszczytnej służby wojskowej.
 
 
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
 
Serwis prezydent.pl używa plików cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie.